Cilt 5 – Sayı 1

Kapak ve İçindekiler

kapak ve içindekiler


EFFECT OF DIFFERENT STRETCHING PROTOCOLS ON VERTICAL JUMP PERFORMANCE

EMRE SERİN

Abstract: This study aimed to examine the effect of different stretching exercises on vertical jump performance. A total of 14 national male athletes sporting in the elite level took part in the study. The age average of the participants was 20.25±1.03 year, the average height was 1.80±.08 m, the average body weight was 77.14±18.91 kg, average of sporting age was 9.87±3.31 year and the average number of participation in international games was 10.0±3.31. As stretching protocol: Method 1 (5 minutes of jogging and 2 minutes of active rest) followed by Method 2 (static stretching for 4 different muscle groups 3 repetitions for 15 seconds of static stretching, rest for 10 seconds between groups) and then consecutively, Method 3 (Dynamic stretching exercises with 3 repetitions for 15 seconds and 10 seconds rest between different muscle groups) were applied in the study. The vertical jump performance before and after different stretching exercises of the participants was determined by means of the vertical jump test using the smart speed lite system. Before and after the training of all athletes, HR was recorded with a heart rate monitor (RS 800, Polar Vantage NV, Polar Electro Oy, Finland) with 5 seconds intervals. Before the study, the chest band of the heartbeat monitor was placed on the chest of the athlete and the HR was recorded from the monitor. SPSS 15.0 statistical package program was used for evaluation and calculation of the data. In this study in addition to descriptive statistics (mean and standard deviation) paired samples t-test was used to determine the difference between the vertical jump performance of the participants before and after different stretching exercises. As a result, this study showed that; applying the dynamic and static stretching exercises consecutively affected the vertical jump performance 4.5 cm positively (p<.05). It is suggested that different dynamic and static stretching exercises should be included in the vertical jump.

Anahtar Kelimeler: Training, Dynamic stretching, Static stretching, Vertical jump

1-8


13-14 YAŞ ARASI ADÖLESANLARDA EL BOYUTLARI İLE EL KAVRAMA KUVVETİNİN İLİŞKİSİ

ALİ IŞIN

ÇAĞHAN BUĞRA ÖDÜZ OZUS

TUBA MELEKOĞLU

Özet: Bu çalışmanın amacı 13-14 yaş arası spor yapan ve yapmayan adölesanlarda el boyutlarının el kavrama kuvveti ile ilişkisini incelemektir. Bu amaçla 13-14 yaşları arasında en az 5 yıllık antrenman geçmişine sporcu (n=28) ve aynı yaş grubundaki sedanter bireyler (n=28) çalışmaya gönüllü olarak katılmışlardır. Araştırmaya katılan gönüllülerin boy uzunluğu (cm), vücut ağırlığı (kg), vücut kütle indeksi (kg/m2), el kavrama kuvvetleri ve el boyutları ölçülmüştür. Ölçümler gönüllülerin dominant elinden alındı. Verilerin normallik dağılımları değerlendirildikten sonra gruplar arası farklılık düzeyleri Bağımsız Örneklem T Testi ile ve aralarındaki ilişki Pearson Korelasyon Testi ile SPSS v.24 programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu araştırma sonucunda el kavrama kuvvetinin sporcularda, sedanterlere göre anlamlı olarak yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<.01). Bununla beraber sporcuların sedanterlere göre el boyutları arasında anlamlı farklılıklar bulunmamıştır. Adölesanlarda el boyutları ile kuvvet parametrelerinin ilişkisi incelendiğinde ise el uzunluk, alan ve çevresine dair boyutlar arttıkça kuvvet değerlerinin de arttığı görülmüştür. El boyutları ile el kavrama kuvveti değerleri arasında korelasyon tespit edilmiştir (p<.001).

Anahtar Kelimeler: El uzunluğu, El kavrama kuvveti, El boyutları, Adölesan

9-19


BADMİNTONCULARDA İSKEMİK ÖNKOŞULLANMANIN YÜKSEK ŞİDDETLİ İNTERVAL PERFORMANSI VE TOPARLANMA ÜZERİNE ETKİSİNİN İNCELENMESİ

VELİ VOLKAN GÜRSES

MUSTAFA KEREM

MUSTAFA ŞAKİR AKGÜL

BAYRAM CEYLAN

BİLGEHAN BAYDİL

Özet: Bu çalışmanın amacı iskemik önkoşullamanın (İsÖ) yüksek şiddetli interval antrenmanı (YŞİA) ve toparlanma parametreleri üzerine etkilerini incelemektir. Araştırmaya 16 iyi antrenmanlı badmintoncu (erkek n= 10, bayan n=6 yaş: 18.90 ± 0.99, 20.33 ± 1.75 yıl; boy: 176.50 ± 5.42, 159.33 ± 3.61 cm; vücut ağırlığı: 72.55 ± 7.93, 54.93 ± 4.53 kg; sistolik kan basıncı: 12.30 ± 1.15, 11.16 ± 1.47 mmHg; diyastolik kan basıncı: 7.80 ± 1.22, 7.66 ± 0.81 mmHg) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcıların hepsi tüm denemeleri tamamlamıştır. Performans ve toparlanma parametreleri üzerine İsÖ’nün akut etkisini belirlemek için randomize çapraz (cross-over) tasarım modeli kullanılmıştır. İsÖ, 3 set × 5 dk 220 mmHg basınç ile her iki bacağa uygulanmıştır. Wingate stili yüksek şiddetli interval antrenmanı (YŞİA) kullanılmıştır. YŞİA protokolü vücut ağırlığının % 7.5 yük ile bisiklet ergometresinde 30 sn (all-out) şeklinde 3 set 4 dk ara ile uygulanmıştır. Her YŞİA tekrarında Zirve Güç (ZG), Ortalama Güç (OG) ve Yorgunluk İndeksi (Yİ) değerlendirilmiştir. Tüm antrenman öncesi; dinlenik kalp atım hızı (KAH), kan laktat konsantrasyonu (K[LAK]), antrenman sonrası, 12. dk ve 30. dk KAH ve K[LAK] değerleri kaydedilmiştir. Ölçümler arası 72 saat dinleme verilmiştir. İstatistiksel analizler için Parametrik olmayan Wilcoxon Eşleştirilmiş İki Örnek Testi kullanılmıştır. Tüm istatistiksel işlemler anlamlılık düzeyi p .05). IPC’nin etkisi % -6.5,% -5.8 ve% 24.5 dir. Bu sonuçlara göre, IPC uygulamalarının badminton oyuncularında performansın arttırılması için etkili bir yöntem olmayabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler: Yüksek şiddetli interval, Toparlanma, İskemik önkoşullanma

20-32


PARKLARDA YER ALAN AÇIK ALAN SPOR ALETLERİNİN KULLANIMI: KADIN VE ERKEK KULLANICILARIN ALGILARINDAN NİTEL BİR ÇALIŞMA

NESLİŞAH AKTAŞ ÜSTÜN

ERDAL ZORBA

ÜMİT DOĞAN ÜSTÜN

Özet: Parklarda yer alan açık alan spor aletlerinin kullanımı günden güne artmaktadır. Bireyler bu alanlarda çeşitli fiziksel egzersizler yaparak zinde kalmayı hedeflemektedirler. Bu çalışmanın amacı Kütahya Belediyesine ait parklarda yer alan açık alan spor aletlerini kullanan kadın ve erkek katılımcıların kullanım sıklıkları ve amaçlarını incelemektir. Çalışmaya Kütahya Belediyesine ait parklarda yer alan açık alan spor aletlerini kullanan ve tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilmiş 71 kişi gönüllü olarak katılmıştır (M yaş= 41.25±12.19 & M spor yapma sıklığı= 3.36±1.82). Çalışma nitel yöntem araştırması şeklinde gerçekleştirilmiş olup veriler ilk olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmış, elde edilen ses dosyaları (wav) bilgisayara aktarılmış ve deşifre edilmiştir. Böylece görüşmeler neticesinde elde edilen ses dosyaları Microsoft Word metin belgesine dönüştürülmüştür. Word belgesine dönüşen metinler içerik analizi yöntemi ile nicel değerlere dönüştürülmüş ve verilerin analizinde yüzde ve çapraz tablolama yöntemleri kullanılmıştır. Sonuç olarak kadın ve erkek katılımcıların bu alanları kullanım sıklığı ve amaçları farklılık göstermektedir. Ayrıca bu alanlarda toplumu bilinçli şekilde spor yapmaya yönlendirecek spor uzmanlarını istihdam etmesi fikri de çalışmanın bir başka sonucudur.

Anahtar Kelimeler: Park alanları, Açık alan spor aletleri, Spor, Yaşam boyu spor

33-41


Özel Sayı 1

Kapak ve İçindekiler

kapak ve içindekiler

 


BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR ÖĞRETMENLERİNİN DUYGUSAL ZEKA DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ (AKSARAY İLİ ÖRNEĞİ)

YUSUF SOYLU

EMRE SERİN

ÖZET

Araştırmada beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin cinsiyet, yaş, hizmet yılı ve profesyonel olarak spor yapma/yapmama değişkenlerine göre duygusal zekâ düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, nicel desenli betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi, basit random yolla seçilmiştir. Araştırma gurubunu Aksaray ilinde bulunan ortaokul ve liselerde beden eğitimi ve spor öğretmeni olarak görev yapan 223 (154 erkek ve 69 kadın) kişi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğretmenlerin duygusal zekâ düzeylerini belirlemek amacıyla, Schutte ve ark. (1998) tarafından geliştirilen ve Austin ve ark. (2004) tarafından 41 madde olarak yeniden düzenlenen Türkçe uyarlaması Tatar, Tok ve Saltukoğlu (2011) tarafından yapılan Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zekâ ölçeği kullanılmıştır. Varyansların homojen dağılıp dağılmadığını belirlemek için Skewness ve Kurtosis değerleri incelendiğinde varyansların homojen dağılmadığı saptanmıştır. Sonuç olarak, araştırmada beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin duygusal zekâ düzeyleri, cinsiyet, yaş, hizmet yılı ve profesyonel olarak spor yapma/yapmama değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermediği belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Duygusal zekâ, Beden eğitimi ve spor öğretmeni, Spor

 

1-9


FUTBOLUN AKTÖRLERİ (DRAMATİS PERSONAE) AÇISINDAN ÜÇÜNCÜ LİG KONTENJAN KURALI

MERT KEREM ZELYURT

MUAZZEZ ŞAŞMAZ ATAÇOCUĞU

ÖZET

3. Lig futbol takımlarında genç oyunculara daha fazla yer verilmesi ve bu oyuncuların milli takımlara kazandırması amacıyla 2009 yılında uygulamaya konulan kontenjan kuralının istenen sonuçları vermemesi sebebiyle 2016 sezonu itibariyle değiştirildiği görülmüştür. Çalışmada 2009 yılında Üçüncü Ligdeki takımlar için yasal bir yaptırım olarak devreye koyulan kontenjan kuralı oyuncu, antrenör ve yönetici bağlamında incelenmiştir. Çalışmanın deseni “Yarı Yapılandırılmış Derinlemesine Görüşme” (Nitel Yöntem) şeklinde tasarlanmıştır. Çalışmanın örneklemi, “Teorik Örneklem” yöntemine göre Üçüncü ligde faaliyet gösteren 6 futbolcu, 4 kulüp yöneticisi ve 5 antrenörden oluşmaktadır. 2017 Şubat ve Mayıs aylarında ses kayıt cihazıyla yapılan, 6 dk ile 29 dk arasında örneklere göre değişen görüşmeler yazılı metne çevrilerek, bulgular kısmında 4 tema altında sınıflandırılmıştır: 1. Kadro dışı kalma 2. Takım kadrolarına dair sorunlar ve futbolun kalitesi 3. Üçüncü ligden milli takıma futbolcu yetiştirme sorunsalı ve üst liglere transfer hareketliliği 4. Ücretlerin düşmesi, işsiz kalma ve amatöre gitme. Örneklerin kontenjan kuralına dair kendi statü, rolleri ve alana ilişkin deneyimleri bağlamındaki anlatılarını çerçeveleyen temaların da gösterdiği gibi kontenjanın (özellikle ilk biçimi) uygulandığı süre zarfında futbolun niteliğinin bozulması, kadrolara ilişkin teknik sorunlar, futbolcuların ligler ve takımlar arası mesleki hareketliliği sorunu ve Ücretlerin düşmesine ilişkin sorunlar bulgulanmıştır. Sonuç olarak futbol gibi çok değişkenli, girift bir alana ilişkin tasarlanan yasal yaptırımların uygulamaya konulmadan önce, olası çoklu sonuçlarının analiz edilme ihtiyacı ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmadan hareketle futbol ve diğer spor dallarına özgü uygulamalardaki yasal değişikliklerin söz konusu mesleki ve sportif alanı ne yönde etkilediğine dair yapılacak araştırmaların gerek teorik açıdan gerekse uygulama alanının doğru işleyişi açısından yararlı olacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Futbol, Yaş kontenjanı, Milli takımlar, Yöneticiler, Üçüncü lig

 

10-28


13-15 YAŞ GRUBU ERKEK YÜZÜCÜLERDE 8 HAFTALIK CORE ANTRENMANININ SIRT ÜSTÜ STİLİ 100 M PERFORMANSINA ETKİSİ

AHMET GÖNENER

DENİZ DEMİRCİ

UTKU GÖNENER

BEYZA ÖZER

OZAN YILMAZ

ÖZET

Bu araştırmada, 13-15 yaş grubu erkek yüzücülerde 8 haftalık core antrenmanının sırt üstü yüzme stili 100 m performansına etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya, Gebze Gençlerbirliği Yüzme Kulübünden 24 sporcu yer almıştır. Gruplar deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere tesadüfi yöntemle 12’şer kişilik 2 gruba ayrılmıştır. Araştırma süresince Deney grubu haftada 3 gün de yüzme ile birlikte core antrenmanlarına katılmıştır. Kontrol grubu ise araştırma boyunca sadece yüzme antrenmanına katılmıştır. Antrenmanlar 8 hafta boyunca core bölgesine yönelik kuvvet antrenmanı olarak uygulanmıştır. Test ölçüm aracı olarak 100 m yüzme testi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 21.0 istatistik paket programında Non-parametrik testlerden Wilcoxon Signed Ranks testi ile yapılmıştır. Grup içi ön test ve son test sonuçları karşılaştırıldığında deney grubunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuşken (p<.05), kontrol grubunda ise anlamlı farklılık bulunmamıştır(p>.05). Sonuç olarak,13-15 yaş grubu erkek yüzücülere yaptırılan core antrenmanlarının 100m sırtüstü performanslarına olumlu etkisinin olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Core antrenman, Performans, Yüzme

 

29-37


ERGENLERİN SOSYAL GÖRÜNÜŞ KAYGISI DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ (Kırıkkale İli Örneği)

YUSUF SOYLU

FATİH ATİK

MEHMET ÖÇALAN

ÖZET

Bu araştırma, Kırıkkale ilinde bulunan Anadolu Lisesi, Fen Lisesi ve Spor Lisesinde okuyan 335 öğrenci (170 erkek ve 165 kız) üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın amacı, spor yapan ve yapmayan ergenlerin cinsiyet, yaş, okul ve spor yapma/yapmama değişkenlerine göre sosyal görünüş kaygısı düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma yöntemi Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği Ergen formu (SGKÖ-E) ölçeği kullanılmıştır. Hart ve arkadaşları (2008) tarafından bireyin görünüşüyle ilgili olarak yaşadığı duygusal, bilişsel ve davranışsal kaygıları ölçmek amacıyla geliştirilmiş öz bildirim tarzı bir ölçektir. Ölçeğin Türkçe uyarlama çalışması Doğan (2011) tarafından yapılmıştır. Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği 16 maddeden oluşan bir ölçektir. Tek boyutlu olarak sosyal görünüş kaygısını ölçen SGKÖ’ den alınan yüksek puanlar görünüş kaygısının yüksek olduğuna işaret etmektedir. Ölçeğin Cronbach Alpha katsayısı .86 olarak belirlenmiştir. Araştırmada, ergenlerin sosyal görünüş kaygısı düzeyleri, yaş değişkenine göre anlamlı bir fark göstermediği belirlenmiştir. Ergenlerin, cinsiyet, okul ve spor yapma/yapmama değişkenlerine göre ise, anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Spor, Sosyal Görünüş Kaygısı, Ergen

38-45


BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR ÖĞRETMENLİĞİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN MESLEKİ KAYGI DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

AYŞE FERAY ÖZBAL

ARIKAN EKTİRİCİ

ÖZET

Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin mesleki kaygı düzeylerinin yaş, cinsiyet, üniversite, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenlerine göre incelenmesidir. Çalışmaya 6 farklı üniversiteden 208 kadın, 303 erkek olmak üzere toplam 511 öğrenci katılmıştır. Verilerin analizinde, cinsiyet ve yaş değişkenleri için Bağımsız Örneklemler t-testi; sınıf, üniversite, anne-baba eğitim durumu ve aile gelir düzeyi için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda Öğrenci/ İletişim Merkezli Kaygı ve Atanma Merkezli Kaygı alt boyutlarında cinsiyete göre, Öğrenci/İletişim Merkezli Kaygı ve Kişisel Gelişim Merkezli Kaygı alt boyutlarında yaş gruplarına göre anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır (p<.05). Üniversite, anne-baba eğitim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenlerine göre ise anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır (p>.05). Sonuç olarak, cinsiyete göre ortaya çıkan farklılığın toplumsal değerlerden, yaş gruplarındaki farklılığın ise mesleki yeterlilik ve donanım eksikliğinden kaynaklandığı söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Mesleki kaygı, Beden eğitimi, Beden eğitimi ve spor öğretmenliği

46-55

 


TAKIM SPORU VEYA BİREYSEL SPORLARLA İLGİLENEN LİSE ÖĞRENCİLERİNİN SPORTİF SÜREKLİ KENDİNE GÜVEN DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

TAYFUN KARA

ÖZET

Bu çalışmanın amacı lisede öğrenim gören ve düzenli olarak spor yapan bireylerin sportif kendine güvenlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Çalışmada Kütahya il merkezinde ki liselerden tesadüfi örneklem yoluyla seçilen 210 öğrenci gönüllü olarak yer almıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen 5 soruluk kişisel bilgi formunun yanı sıra Yıldırım tarafından 2013 yılında Türkçe’ ye uyarlanan sportif sürekli kendine güven alt ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, katılımcıların sportif sürekli kendine güven düzeyleri arasındaki var olan anlamlı farklılıkların belirlenmesi amacıyla bağımsız örneklem t testi ve iki yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak katılımcıların sportif güvenlerinin kadın ve bireysel sporlarla uğraşan katılımcılarda daha yüksek olduğu fakat bu düzeyin ölçekten alınabilecek puanlar göz önünde bulundurulduğunda orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Ayrıca profesyonel olarak spor yapanların lehinde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Takım sporu, Bireysel sporlar, Sportif sürekli kendine güven

56-62

 


MASAJIN BAZI TOPARLANMA PARAMETRELERİNE ETKİSİ

BİLGEHAN BAYDİL

VELİ VOLKAN GÜRSES

MUSTAFA CAN KOÇ

ÖZET

Bu çalışma, total klasik vücut masajının bazı toparlanma parametrelerine etkisini incelemek amacı ile yapılmıştır. Çalışmaya aktif olarak düzenli egzersiz yapan gönüllü 14 erkek üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcılar rastgele olarak Masaj Grubu (MG) ve Kontrol Grubuna (MG) ayrılmıştır. Tüm katılımcılar çalışmanın amacı hakkında bilgilendirilmiş, test öncesi sonucu etkileyebilecek besinleri tüketmemeleri ve egzersiz yapmamaları konusunda uyarılmıştır. Katılımcılara yorucu egzersiz olarak 30 saniye Wingate Anaerobik Güç ve Kapasite testi uygulanmıştır. Kalp atım hızı (KAH), sistolik (SKB), diyastolik (DKB) kan basıncı ve kan laktat değerleri egzersiz sonrası hemen ve 15 dakika toparlanma sonrası ölçülmüştür. 15 dakika sonra dinlenimde MG grubuna total klasik masaj uygulanmış, kontrol grubu (KG) ise pasif biçimde dinlendirilmiştir. Elde edilen verilerin normallik dağılımları Shapiro Wilk Testi ile yapılmıştır. Pair Sample T -Test normal dağılım gösteren veriler için kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen veriler için Wilcoxon İşaret Testi kullanılarak analizler yapılmıştır. Tüm analizler p .05). Her iki grupta kan laktat değeri anlamlı olarak düşmüştür ( MG; t = 4.47, p = .004; KG; t = -2.36, p = .018). Yüzdesel değişim miktarı MG grubunda – % 51.60, KG grubunda – % 24.63 olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak total klasik vücut masajının kan laktik asit düzeyinin uzaklaştırması üzerinde etkisi olduğu söylenebilir. Anahtar kelimeler: Total vücut masajı, Toparlanma, Dolaşım parametreleri, Kan laktik asit

63-69

 


SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTELERİ MEZUNLARININ İŞSİZLİK DENEYİMLERİ ÜZERİNE NİTEL BİR ARAŞTIRMA

MUAZZEZ ŞAŞMAZ ATAÇOCUĞU

MERT KEREM ZELYURT

ÖZET

İşsizlik, ülke ekonomilerinin önemli bir göstergesi olarak kabul edilmektir. Başlıca üretim faktörü olan “emek”in tam kullanılamaması durumunu ifade eden işsizlik, az gelişmiş ülkelerden gelişmiş ülkelere tüm ülkelerde karşılaşılan çok boyutlu bir sorundur. Tüm sektörlerde çeşitli oranlarda ve özellikleriyle ortaya çıkabilmektedir. Bu araştırmanın problem cümlesini her geçen gün büyüyen bir sektör olan spor sektörüne işgücü kaynağı yetiştiren Spor Bilimleri Fakülteleri mezunlarının işsizlik bağlamında gelişen sorunları oluşturmuştur. Çalışmada Spor Bilimleri Fakülteleri (Eski ifadeyle “BESYO”) mezunlarının yaşadığı işsizlik deneyimlerini analiz etmek, bu deneyimin sebepleri ve sonuçlarına dair değişkenleri ortaya koymak amaçlanmaktadır. Bu bağlamda çalışma grubunu ilgili fakültelerin 4 ayrı bölümünden mezun olan ve işsizliği deneyimlemiş kişilerden seçilmiştir. Çalışma grubu 7 Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü mezunu, 5 Spor Yöneticiliği Bölümü mezunu, 4 Antrenörlük Eğitimi Bölümü mezunu, 4 Rekreasyon Bölümü mezunu olmak üzere toplam 20 kişiden oluşmaktadır. Çalışmada “Nitel Yöntem”e özgü bir araştırma tekniği olan “Yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme” uygulanmıştır. Yapılan görüşmeler ses kayıt cihazına kaydedilmiş ve “Word” metnine aktarılmıştır. İlgili bulgular (metinler) içerik çözümlemesine tabi tutularak konuyla ilgili temel sorunsalları yansıtan 5 tema altında sınıflandırılmıştır: 1. Mezunların İşsizlik Süreleri ve İş Arama Pratikleri, 2. Anadolu Şehirlerinde İstihdam Algısı, 3. Bir İş İmkânı Olarak Pedagojik Formasyon Belgesi, 4. İş Bulmada Etkili Unsurlar, 5. Mesleğe Dair Algı. Araştırmanın sonuçlarından genel olarak şu ipuçları elde edilmiştir: Spor Bilimleri Fakültelerinin çeşitli bölümlerinden mezun olanların uzun işsizlik sürelerine maruz kaldığı, en sonunda mezun oldukları bölümün dışında ya da bambaşka bir sektörde çalışmak zorunda kaldıkları, mezun olunan bölümle ilgili yasal düzenlemelerin (pedagojik formasyon eğitimi), yaşanılan şehirdeki spor tesisi ve malzemelerinin yetersizliğinin, torpil (adam kayırma) sorununun, kamu sektöründe az sayıda iş imkânının yanı sıra çeşitli iş imkanları sunan özel sektördeki iş güvencesizliğinin işsiz kalmalarında önemli rol oynadığı ortaya çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Spor, İşsizlik, BESYO, Spor bilimleri, Pedagojik formasyon

70-97

 


BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYLERİ İLE YEME BAĞIMLILIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI

MERT KAYHAN

ALPARSLAN ÜNVEREN

ÖZET

Bu çalışmanın amacı Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin ve yeme bağımlılıklarının araştırılması ile aşırı yeme isteği uyandıran gıdaların incelenmesidir. Araştırmanın amacı doğrultusunda öğrencilerin yeme bağımlılıklarının tespiti için Gearhardt ve arkadaşları tarafından 2009’da geliştirilen, 2012 yılında geçerlilik ve güvenilirlik çalışması Bayraktar ve arkadaşları tarafından yapılmış olan Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların fiziksel aktivite düzeyinin tespiti için Craig ve arkadaşları tarafından 2003 yılında geliştirilen ve 2005 yılında Öztürk tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bilgiler IBM SPSS statistics 23 programı ile analiz edilmiştir. Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği sonuçlarına göre çalışmaya katılan toplam 383 kişiden 290 tanesi yeme bağımlılığı tanısını karşılamışlardır. Ayrıca ölçekte yer alan aşırı yeme isteği uyandırdığı için aşırı yemekten dolayı sorun yaşanan gıdalar listesinde öğrencilerin en çok seçtiği gıda %44,9 ile gofret/çikolata olurken %32,6 ile kola/gazoz ve %28,7 ile cips ikinci ve üçüncü sırada seçilmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğunda yeme bağımlılığı gözlemlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Yale yeme bağımlığı ölçeği, Beslenme, Yeme bağımlılığı, Fiziksel aktivite

98-108

 


TÜRKİYE VE AVRUPA’DA TEKNİK DİREKTÖR DEĞİŞİMİ

BOLAT GÜNDÜZ

MERT KAYHAN

ÖZET

Dünyadaki birçok futbol takımı, yaşadığı bir başarısızlık durumunda önce teknik direktörleri değiştirmektedir. Bu değişiklik neticesinde başarısızlığın sona ereceği ve kısa sürede başarılı sonuçların geleceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı süper ligin şampiyon takımlarının Avrupa’nın büyük takımları ile teknik direktör değiştirme sayısı açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmamızda İngiltere, Almanya, İtalya, İspanya, Türkiye, Fransa ve Portekiz’in en üst düzey liglerinin son 20 yıldaki veriler göz önüne alındığında şampiyonluk yaşayan tüm takımları yer almaktadır (n:38). Takımlara ait değişen teknik direktör sayıları, lig şampiyonluk sayıları ve Avrupa kupalarında oynadıkları final sayılarının verileri transfermarkt.com üzerinden elde edilmiştir. Verilerin analizi için tanımlayıcı istatistik ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çalışmamızda yer alan 38 takımın son 20 yıl içinde değiştirdikleri teknik direktör sayısı 16.47±5.74 olarak bulunmuştur. Ülkemizde değiştirilen teknik direktör ortalaması 20.25±3.4 iken, İngiltere 11.20±9.33, Almanya 15.83±6.14, İtalya 18.20±4.14, İspanya 19±3.80, Fransa 15±4.89 ve Portekiz 18.25±4.11 olarak bulunmuştur. Bulgular incelendiğinde ülkemizde son 20 yılda şampiyon takımlarımızın değiştirdikleri teknik direktör ortalaması Avrupa ile karşılaştırıldığında yüksek bulunmuştur. Anahtar Kelimeler:Futbol, Teknik direktör, İşten çıkarma

109-116

 


Cilt 4 – Sayı 2

Kapak ve İçindekiler

kapak ve içindekiler

 


POST AKTİVASYON POTANSİYEL (PAP) VE STATİK GERME MODELİ ISINMALARININ SIÇRAMA PERFORMANSINA ETKİSİ

Halit HARMANCI

Mihri Barış KARAVELİOĞLU

Adnan ERSOY

Oğuzhan YÜKSEL

Mustafa Sait ERZEYBEK

Gizem BAŞKAYA

ÖZET

 Bu çalışmanın amacı post aktivasyon potansiyel modeli ve statik germe modeli ısınmaların erkek sporcularda sıçrama performansına olan etkilerini incelemekti. Çalışmaya yaş ortalamaları 22.22±1.83 yıl, boy ortalamaları 175.97±5.93 cm ve vücut ağırlığı ortalamaları 76.98±11.42 kg olan 45 erkek sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmaya katılan sporcular rastgele örneklem yöntemi ile post aktivasyon potansiyel grubu (PAP) (n=14), statik germe grubu (SG) (n=14) ve kontrol grubu (KG) (n=17) olmak üzere üç farklı gruba ayrılmıştır. Çalışmaya katılan tüm sporcuların sıçrama değerleri koşu bandı üzerinde 8 km/saat hızda 5 dakikalık ısınmayı takiben 5 dakikalık pasif dinlenme sonrası alınmıştır. Sporcuların ikinci ölçümleri birinci ölçümlerden 48 saat sonra her grup için farklı ısınma modeli (PAP, PG, KG) uygulandıktan sonra alınmıştır. Araştırmaya katılan sporcuların verilerinin analizinde tekrarlı ölçümlerde iki yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Yapılan analiz sonucunda, farklı ısınma protokolüne tabi tutulan sporcuların sıçrama değerlerine ait ön test–son test değerleri arasında grup χ zaman etkileşiminde anlamlı farklılığa rastlanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak; post aktivasyon modeli ısınmalar squat ve 10 tekrarlı çoklu sıçrama yüksekliğinde anlamlı artışa neden olurken (p<0.05), statik germe modeli ısınmalar ise anlamlı düşüşe neden olduğu tespit edilmiştir (p<0.05).

Anahtar Kelimeler: Sıçrama, Post aktivasyon potansiyel, Statik germe

 

56-68


FARKLI YÜKSEKLİKLERDE YAŞAYAN GENÇ BİATLON SPORCULARININ 2000M’ DE MAKSİMAL AEROBİK EGZERSİZE AKUT TEPKİLERİNİN ANALİZİ

Ozan SEVER

Fatih KIYICI

Gökhan ATASEVER

ÖZET

 Çalışmada farklı rakımlarda yaşayan Biatlon sporcularının 2000m’de yapılan maksimal aerobik teste verdikleri akut tepki analiz edilmiştir. Biatlon milli takımlarına adaylık sürecinde testleri yapılan kız ve erkeklerden oluşan toplam 67 sporcu (Ort. yaş = 14,69 ± 1,22, ort. VKI = 19,60 ± 2,29) çalışmanın örneklemini temsil etmektedir. Sporcuların 32’si fizyolojik olarak yüksekliğin adaptasyon yarattığı kabul edilen 1500m seviyesi üzerinde, 35’i ise 1500m altında yaşamaktadır. Sporcuların aerobik güçleri shuttle-run ile tespit edilmiştir. Test esnasında kalp atım sayıları sürekli takip edilmiştir. 1500m üzerinde yaşayan sporcular, 1500m altında yaşayan sporcuları göre shuttle-run testinde daha yüksek VO2maks ve toplam lap sayısı skoru ortaya koymuşlardır. Fakat bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Yaşanılan rakım – VO2maks – toplam lap sayısı ilişkisi ise pozitif yönlü orta düzeydedir(r=0,363; r=0,355). Rakım yükseldikçe dayanıklılık skoru artmaktadır. Testin her seviyesi tek tek incelendiğinde, artan seviye ve hızda gruplar arası kalp atım sayısı ortalamalarında fark olmamasına rağmen düşük rakımda yaşayanların koşuyu daha erken bırakma eğiliminde olduğu görülmektedir. Ortaya koyulan bulgular benzer seviyede ve antrenman düzeyindeki biatloncuların 2000m dayanıklılık koşusuna verdikleri yanıtın yaşadıkları rakımdan etkilendiği göstermektedir. Bu bakımdan biatlon sporcularında yükseklik adaptasyonunun, müsabaka ve milli takım seçmeleri gibi önemli mücadelelerde sonucu etkileyeceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler: Yüksek irtifa, Biatlon, Aerobik güç, Oksijen tüketimi, Dayanıklılık

 

69-77


TÜRK BASININDA 1948 LONDRA OLİMPİYATLARI

Selami ÖZSOY

ÖZET

 II. Dünya Savaşı sebebiyle 1940 ve 1944 yıllarında yapılamayan olimpiyatların ardından 29 Temmuz-14 Ağustos 1948 tarihleri arasında İngiltere’nin başkenti Londra’da gerçekleşen 14. Olimpiyat Oyunları, Türk spor tarihinde bir dönüm noktası olmuştur. İkinci Dünya Savaşı sonrası Sovyet Bloku ile ABD’nin başını çektiği batılı ülkeler arasında soğuk savaşın günden güne keskinleştiği, Türkiye’de dış politikada Türk – ABD ilişkilerinde yoğun bir gündemin olduğu, iç politikada ise tek partili hayatın sonuna gelindiği bir dönemde yapılan 1948 Londra Olimpiyatları Türk basınında geniş yer bulmuştur. Gazeteler olimpiyatları takip etmek üzere Londra’ya muhabirler göndermişler, günü gününe gelişmeleri okurlarına fotoğraflarla aktarmışlardır. Türk güreşçileri Nasuh Akar, Gazanfer Bilge, Celal Atik ve Yaşar Doğu, grekoromen stilde Mehmet Oktav ile Mersinli Ahmet Kireççi’nin olimpiyat şampiyonu olması, gazetelerin 1. sayfalarında tam sayfaya yakın şekilde duyurulmuştur. Türk güreşçilerinin galibiyetle biten müsabakaları ayrıntılarıyla anlatılmıştır. O dönemde, spor haberlerine ayrı bir sayfa ayırmayan gazeteler, olimpiyatların başlamasıyla Türk sporcularının başarılarıyla ilgili haberleri gazetelerin ilk sayfalarından okuyucularına duyurmuştur., Türk güreşçilerinin olimpiyatlardaki başarıları savaşa girmemiş ama siyasi ve ekonomik olarak fazlasıyla etkilenmiş, yıllarca yüzü gülmemiş bir ulusu sevince boğmuştur. Bu araştırmada, belge tarama yöntemiyle 1948 Londra Olimpiyatlarının; Akşam, Cumhuriyet, Hürriyet, Vatan ve Ulus gazetelerindeki yansımaları incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Spor, Tarih, Güreş, Londra Olimpiyatları

 

78-100


BALIKESİR FEN LİSESİ ÖĞRENCİLERİNDE BESLENME VE FİZİKSEL AKTİVİTE ALIŞKANLIKLARININ İNCELENMESİ

Yusuf ALPER

Zekine PÜNDÜK

Fahri AKÇAKOYUN

Zekeriya GÖKTAŞ

ÖZET

Bu çalışmada Balıkesir Fen Lisesi öğrencilerinin beslenme ve fiziksel aktivite alışkanlıkları değişiminin kilo almaya etkisi incelenmiştir. Çalışmaya, toplam 85 öğrenci (46 kız ve 39 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcıların 15 yaşında (9. Sınıf) besleme alışkanlıkları ve fiziksel özellikleri değerlendirilerek 18 yaş (12. Sınıf) değerleriyle karşılaştırılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre, yaşla birlikte boy, kilo, beden kitle indeksi (BKİ) ve beslenme alışkanlıkları risk puanları artmış (p=0.001), buna karşın bel/kalça oranlarında anlamlı bir artış kaydedilmemiştir. Fiziksel aktiviteye katılım ve fiziksel aktivite katılım süresi 9.sınıf değerleriyle karşılaştırıldığında, 12. sınıfta anlamlı bir düşüş olduğu tespit edilmiştir (p=0.000, P=0.004 sırasıyla). Eri toplama aracına verilen yanıtlar değerlendirildiğinde, 2. ve 5. sorular hariç, diğer sorularda anlamlı düzeyde beslenme alışkanlıkları risk puanları artmıştır. Ayrıca, erkeklerin kızlara oranla daha fazla aktiviteye katıldıkları (p=0.001), 12. sınıfta ise bu katılımın erkeklere göre kızlarda anlamlı olarak daha fazla düştüğü (p=0.04) saptanmıştır. Sonuç olarak bu çalışma bulguları, okul ve sınav faktörlerinin etkisiyle 12. sınıfta veya 18 yaşında kötü beslenme alışkanlıklarının arttığı ve fiziksel aktiviteye katılımın azaldığına işaret etmektedir.

Anahtar kelimeler: Beslenme alışkanlıkları, Fiziksel aktivite, Adolesan obezite riski

101-110


ÜNİVERSİTE ÖĞRETİM ELEMANLARININ ZAMAN YÖNETİMİ ANLAYIŞLARININ İNCELENMESİ

Kubilay ÇİMEN

Nurullah Emir EKİNCİ

Betül ALTINOK

Çetin ÖZDİLEK

ÖZET

Bu araştırmanın amacı üniversite öğretim elemanlarının zaman yönetimi anlayışlarının sportif etkinliklere katılma durumu, cinsiyet ve çalışma sürelerine göre incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini Dumlupınar Üniversitesinde çalışan (37 kadın ve 56 erkek) 93 akademisyen oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen 10 maddelik kişisel bilgi formu ile birlikte Britton ve Tesser (1991) tarafından geliştirilen, Türk kültürü için uyum çalışması Koçak ve Alay (2002) tarafından yapılan “Zaman Yönetimi Envanteri” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizleri bilgisayar ortamında “SPSS/WINDOWS” paket programı kullanılarak yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistiklere ek olarak, akademisyenlerin zaman yönetimleri anlayışlarında ki anlamlı farklılıkların belirlenmesinde Mann Whitney U ve Kruskall Walliss H testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak katılımcıların cinsiyetleri ile zaman yönetimleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmazken (p>0,05), katılımcıların görev sürelerine göre “zaman tutumları” alt boyutunda, spor yapma durumlarına göre ise “zaman planlaması ve zaman tutumları” alt boyutlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0,05).

Anahtar Sözcükler: Spor, Zaman Yönetimi, Spora Katılım Düzeyi

111-118


Cilt 3 – Sayı 2

Kapak ve İçindekiler

kapak ve içindekiler

 


Eskrim Sporu Yapan ve Yapmayan 10-12 Yaş Arası Çocukların Dikkat Düzeylerinin İncelenmesi

Reşat KARTAL, Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Aydın

Çağatay DERECELİ, Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Aydın

Alper KARTAL, Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Aydın

ÖZET

Bu çalışmanın amacı, eskrim sporunun 10-12 yaş arası çocuklarda dikkat düzeylerini etkileyip etkilemediğinin araştırılmasıdır. Çalışmanın örneklem grubunu Göztepe Spor Kulübü Eskrim Şubesinin 10-12 yaş arasındaki (n=20) sporcuları ve Aydın Efeler Ortaokulunda okuyan 10-12 yaş arasındaki (n=20) öğrenci olmak üzere toplam (n=40) öğrenci oluşturmaktadır. Sporcu öğrencilerin dikkat düzeylerinin ölçülmesinde deney ve kontrol grubuna Bourdon dikkat testi uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 20.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Verilerin deney ve kontrol grupları arasındaki farklılığın tespiti için bağımsız örneklem T testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan deney ve kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç olarak çalışmamızda eskrim sporu yapan 10-12 yaş grubu çocukların, yapmayanlara göre dikkat düzeylerinin daha iyi olduğu bulunmuştur. Bu bağlamda eskrim sporunun dikkat eksikliği olan çocuklarda dikkat özelliğini olumlu yönde etkileyebileceğini söyleyebiliriz.

Anahtar Kelimeler: Eskrim, çocuk, dikkat.

 

82 – 88


Spor Bahis Oyunlarına Katılımı Etkiyen Faktörler

Alp Çelik, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu

ÖZET

Spor Bahis Oyunları; doğası gereği yüksek hasılat, sıcak para döngüsü, eğlence, heyecan, hayaller ve kurulan bu hayallerin gerçekleşmesi gibi etkenler içermektedir. Toplumda belirtilen bu faktörler doğal olarak insanların oyun oynama güdülerini de etkilemektedir. Bu çalışmada bahis oyunları oynayan iştirakçilerin/oyuncuların oyunlara katılımını etkileyen faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmanın evrenini Ankara ili sınırları içeresindeki oyuncular oluşturmaktadır. Örneklem grubu ise Ankara merkezde kolay ulaşılabilir, hasılat oranı yüksek, 2 kurumun (Spor Toto Teşkilat Başkanlığı, Türkiye Jokey Kulübü) oyunlarını oynatan 1 bayi seçilmiştir. Seçilen bayide oyun oynayan; 15 öğrenci, 20 işçi, 20 memur, 15 esnaf, 10 serbest meslek sahibi farklı kitleler olmak üzere toplamda 80 iştirakçiye anket formu uygulanmıştır. Uygulamada geçerliği ve güvenirliği yapılmış, uzman görüşü alınmış anket formu sunulmuştur. Elde edilen araştırma bulgularına göre; iştirakçiler toplumda ekonomik krizler, geçim sıkıntısı, gelirlerin az olması ve önceden edinmiş oldukları borçlar sebebiyle yaşam kalitesini yükselmek, hayatına eğlence ve heyecan katma, gün içeresinde maruz kaldıkları stresten uzaklaşma ve en önemlisi para kazanma çabası içinde spor bahis oyunları oynadıkları bulgularına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Spor Bahisleri, Motivasyon, Bağımlılık.

 

89 – 98


Profesyonel Futbolda Emek-Sermaye ilişkileri: Alt Liglerde Ücret, Sosyal Güvence ve Sendika Olgusu Üstüne Nitel Bir Çalışma

Muazzez ŞAŞMAZ ATAÇOCUĞU, Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi, İstanbul, Türkiye

Mert Kerem ZELYURT, Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi, İstanbul, Türkiye

ÖZET

Futbol, kitleler için cezbedici seyirlik bir rekreatif aktivite olurken, aynı zamanda onu icra edenler için emek sermaye ilişkilerinin ortaya çıktığı bir alan olmaktadır. Futbol, Türkiye’de var olan ekonomik sektörlerden biri olarak ülkeye özgü üretim ilişkilerini yansıtmaktadır. Bu çalışmanın amacı futboldaki futbolcu ve kulüp yönetimi, diğer deyişle emek-sermaye ilişkilerini Türkiye’deki alt profesyonel liglerde, özellikle üçüncü ligler özelinde irdelemektir. İkinci ve üçüncü liglerde çeşitli kulüplerde oynayan futbolcuların ücret ve sosyal güvence sorunları, bunun yanı sıra sendikal ihtiyaçları bu çalışmanın teorik alt yapısını oluşturmaktadır. Araştırmada alt liglerde ve özellikle üçüncü ligleri tecrübe etmiş 7 futbolcuyla nitel veri toplama yöntemlerinden olan “Yarı Yapılandırılmış Derinlemesine Görüşme” yapılmıştır. Araştırmada neticesinde; 3. Liglerde oynayan denekler, üst liglere göre düşük ücret aldıklarını ifade etmekte, imzaladıkları sözleşmelerin, yöneticilerle anlaştıkları paralarla örtüşmediğini ileri sürmekte ve sendikanın alt profesyonel liglerde -özellikle üçüncü ligdeki futbolcuların işçi haklarını savunmak için- bir gereklilik olduğunu vurguladıkları sonucuna ulaşılmıştır. Son tahlilde, alt liglerde oynayarak yaşamını idame eden futbol işçilerinin ücrete ve sözleşme güvencesine dair sorunları çözümlenmeyi beklemekte, bu süreçteyse futbolda sendikal oluşumlara bir çözüm merkezi olarak önemli görevler düşmektedir.

Anahtar Kelimeler: Futbol, Kulüpler, Ücret, Sözleşme, Sendika, 3.Lig, Yaş Kontenjanı.

 

99-115


Türkiye Kayak Milli Takımları Alp Disiplini ve Kuzey Disiplini Sporcularının Antropometrik ve Fizyolojik Özelliklerinin Karşılaştırılması

Vahdet ALAEDDİNOĞLU, Atatürk Üniversitesi Horasan Meslek Yüksekokulu

İsmail KAYA, Dumlupınar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu

ÖZET

Bu çalışmanın amacı, Türk Kayak Milli Takımlarında yer alan erkek genç kayakçıların fiziksel özellikleri, patlayıcı güç, dayanıklılık ve vücut yağ yüzdelerinin incelenmesidir. Çalışmaya gençler kategorisinde Milli takım düzeyinde 15’i Kuzey Disiplini, 13’ü Alp Disiplini olmak üzere toplam 28 sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Ölçümlere katılan Kayak Milli Takım Kamplarındaki sporcuların antrenman programlarına bağlı olarak fizyolojik ve fiziksel parametreleri karşılaştırılmıştır. Sporculardan yaş, boy, kilo, oturma durumunda boy ve kulaç uzunlukları, yağ ölçümleri, çevre ölçümleri, çap ölçümleri, durarak uzun atlama, şınav, mekik, sıçrama, pençe kuvveti, alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 17,00 paket programı kullanılmıştır. Sonuçların anlamlılık derecesi P<0,05-0,01 seviyelerinde kabul edilmiştir. Test sonuçları, Kuzey ve Alp disiplini faktörlerine bağlı olarak grupların fiziksel

Anahtar Kelimeler: Alp Disiplini Kayağı, Kuzey Disiplini Kayağı, Fiziksel Özellikler.

116 – 123


Cilt 3 – Sayı 1

Kapak ve İçindekiler

kapak ve içindekiler


 

 

Federasyonların Yönetimsel Sorunlarının Yönetici Perspektifinden Değerlendirilmesi

Alp Çelik, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu

 

1 – 9


Bir Grup Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencisinin Spor Branşlarının İncelenmesi

Cem Sinan ASLAN, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Sabri ÜRGÜP, Cumhuriyet Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu

 

10 – 20


Okullar arası Müsabakalara Katılan 10-11 Yaş Grubu Sporcu Çocuklar ile Spor Yapmayan Çocukların Temel Motor Beceri Düzeylerinin Karşılaştırılması

Sinan AKIN, 30 Ağustos Orta Okulu Aslan KALKAVAN, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Meryem GÜLAÇ, Dumlupınar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu

 

21 – 32


Spor Yapan ve Yapmayan Zihinsel Engelli Çocukların Dinamik Denge Düzeylerinin Değerlendirilmesi

Sinan AKIN, 30 Ağustos Orta Okulu Oğuzhan Yüksel, Dumlupınar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu

 

33 – 40


10-13 Yaş Grubu Ortaokul Öğrencilerinde Cinsiyetin Sürat Performansına Etkisi

Serhat TURAN, Milli Eğitim Bakanlığı Hacı Mustafa AKGÜL, Milli Eğitim Bakanlığı

 

41 – 48


Genç Futbolcularda Mevkilere Göre Motorik Özelliklerin Karşılaştırılması

Ayşegül YAPICI, Pamukkale Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi, Denizli Eray AYDIN, Pamukkale Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi, Denizli Eylem ÇELİK, Pamukkale Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi, Denizli Gizem BAŞKAYA, Dumlupınar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kütahya

 

49 – 60


9-12 Yaş Masa Tenisçilerin Vücut Kompozisyonu, Antropometrik ve Somatotip Özelliklerinin Belirlenmesi

Reza Behdari, Islamic Azad University –East Tehran Branch -Tahran, Iran Erdal Zorba, Gazi Üniversitesi BESYO, Ankara, Türkiye Mehmet Göktepe, Bartın üniversitesi BESYO, Bartın, Türkiye Metin Bayram, İbrahim Çeçen Üniversitesi BESYO, Ağrı, Türkiye

 

61 – 69


Türkiye’deki Futbol Kulüplerinin Sportif Başarı Düzeyi ve Mali Yapı Açısından Rasyo(Oran) Analizi İle İncelenmesi: Galatasaray ve Fenerbahçe Örneği

Cihan ULUN, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Ankara, Türkiye A. Azmi YETİM, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Ankara, Türkiye

 

70 – 81

Cilt 2 – Sayı 2

Kapak ve İçindekiler

cilt 2 sayı 2


 

 

Spor Yapan ve Spor Yapmayan Bireylerin Benlik Saygısı ve Risk Alma Düzeylerinin İncelenmesi (Erzurum İli Örneği)

İsmail AKTAŞ, S. Erim ERHAN

 

40 – 51


Ulusal Günlük Gazetelerde Spor İçerikli Köşe Yazılarının Ele Alınışı

Alp ÇELİK, Zeki TAŞ

 

52 – 58


Sporun Orta Öğretim Öğrencilerinin Kendilerine Karşı Tolerans Düzeyine Etkisi

Mehibe AKANDERE, Ayşegül ÇELİK

Mehmet ALTIN, Gülsüm BAŞTUĞ

 

59 – 70


Lise Öğrencilerinin Yalnızlık Algılarının Rekreasyonel Etkinliklere Katılımları ve Bireysel Değişkenlere Göre İncelenmesi

Nurullah Emir EKİNCİ, Mehmet DEMİREL

Duygu HARMANDAR DEMİREL, Utku IŞIK

 

71 – 78


Yüksek İrtifada Yapılan Antrenmanların Kastamonu Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Bazı Fiziksel Özellikleri ve Çeşitli Kan Parametreleri Üzerine Kronik Etkilerinin Araştırılması

İsmail KAYA, Kadir GÖKDEMİR

 

79 – 86


Üniversite Öğrencilerinin Beslenme Alışkanlıkları ve Obezite İlişkisi

Mehmet ALTIN

 

87 – 96

Cilt 2 – Sayı 1

Kapak ve İçindekiler

Cilt 2 Sayı 1


 

 

Aktif Spor Yapan ve Yapmayan 12-14 Yaş Ortaokul Öğrencilerinin Şiddet Eğilimlerinin İncelenmesi

Pelin AYDIN,

Adnan ERSOY,

Neslişah AKTAŞ

 

1 – 9


Farklı Kültürlerde Boş Zaman Davranışları: Ermeniler Örneklemi

Aytekin Hamdi BAŞKAN,

Suat KARAKÜÇÜK

 

10-22


Huzurevinde Kalan Yaşlılara Uygulanan 12 Haftalık Sportif Rekreasyon Programının Bazı Antropometrik ve Fizyolojik Parametrelere Etkisinin İncelenmesi

Aslı Taşkıran,

İsmail Kaya

 

23 – 30


Aktif Spor Yapan Üniversite Öğrencilerinde Sporda Batıl İnanç Eğilimi ile Sürekli Kaygı Seviyeleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Utku IŞIK,

Bülent AĞBUĞA,

Gürkan ELÇİ

 

31 – 39


Cilt 1 – Sayı 1

Kapak ve İçindekiler

Cilt 1 – Sayı 1


Üniversite Öğrencilerinin Sportif ve Sportif Olmayan Rekreatif Etkinliklere Katılmalarına Engel Olabilecek Unsurların İncelenmesi

Nurullah Emir EKİNCİ,

Aslan KALKAVAN,

Ümit Doğan ÜSTÜN,

Bolat GÜNDÜZ

1 – 13


Milli Eğitim Şuraları Kapsamında Beden Eğitimi Dersi

Osman GÜMÜŞGÜL,

Mehmet GÖRAL

14-29


Impact of Psychological Variables on Playing Ability of University Level Soccer Players

Ertan TUFEKCIOGLU,

Abdussalam KANNIYAN,

Mustafa Said ERZEYBEK,

Fatih KAYA

30-35


Spor Yapan Lise Öğrencilerinin Öz Güven Düzeylerinin İncelenmesi

Nurullah Emir EKİNCİ,

Çetin ÖZDİLEK,

Gamze DERYAHANOĞLU,

Ümit Doğan ÜSTÜN

36-42


Effects of Different Warm-Up Durations on Wingate Anaerobic Power and Capacity Results 

Halit HARMANCI,

Mihri Barış KARAVELİOĞLU,

Aydın ŞENTÜRK,

Arslan KALKAVAN,

Oğuzhan YÜKSEL

43-52