Cilt 5 – Sayı 2

Kapak ve İçindekiler

kapak ve içindekiler


LEAVING SCHOOL AND ITS OUTCOMES ON ADOLESCENTS’ BEHAVIORAL GOALS AND CHANGE PROPER TO TIMES PHYSICALLY AND SOCIALLY INACTIVE

MOHAMMED ZERF

Abstract: Most influential studies of PA and health have shown schools as an ideal venue for the fulfillment of healthful behaviors allied levels of physical activities and physical mental health. Whereas this advantage is not consistent with the excluded students. Support by psychological studies via subjective happiness, self-esteem and life satisfaction allied to self-efficacy. Linked to physical activity motivation as adverse impact especially with the high unemployment rates in line with high school dropouts. For this purpose, 62 male adolescents aged about 18 years tested before and one after their leaving school for the academic 2015-2016 and 2016-2017. Their homogenous were calculated as their daily motivation lives controlled by ALPHA-Fitness test as a valid tool to assess the health-related to fitness. Our results support the influence of leaving school as a negative time trend via dropouts-students. Poorly associated with body image disorders and disturbances concomitant with behavioral change proper to times physically and socially inactive. Set out in case of this study via the decrease in energy expenditure, allied to the indolent lifestyle. Leaving school in the Algerian communities is stress-correlated with biological pathways that link bodily disorders and depression. Acts of societal time structure and procedures to manage the relevant tasks, goals, and objectives to prevent the inconvenience of this systemic problem. Indicated in similar through systemic approaches when individuals are clear about what it is they are expected to achieve. Admit through programs that provide psychological counseling via those dropout students.

Anahtar Kelimeler: Life style, Health and fitness, Excluded students, Adolescents

42-54


TAKIM VE BİREYSEL SPORLAR İLE İLGİLENEN SPORCULARIN ZİHİNSEL DAYANIKLILIK DURUMLARININ İNCELENMESİ

RECEP FATİH KAYHAN

SERKAN HACICAFEROĞLU

HAYRİ AYDOĞAN

İBRAHİM ERDEMİR

Özet: Bu araştırma, takım ve bireysel spor dallarıyla ilgilenen sporcuların, zihinsel dayanıklılık durumlarıyla ilgili algılarını belirleyebilmek amacıyla yapılmıştır. Tarama yöntemlerinden genel tarama modeli kullanılarak yapılan araştırmaya Rize il merkezinde takım ve bireysel spor dallarıyla ilgilenen 155 sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada katılımcıların zihinsel dayanıklılık durumunun tespiti için Madrigal, Hamill ve Gill (2013) ‘in oluşturduğu ve Erdoğan tarafından (2016), Türkçeye uyarlanan “Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği (ZDÖ)” kullanılmıştır. Araştırmaya katılan sporcuların demografik değişkenlere bağlı olarak ölçek maddelerine verdikleri cevaplar SPSS 20 programı kullanılarak hesaplanmıştır. Araştırmada verilerin çözümlenmesinde verilerin dağılımı Kolmogorov Smirnov testi ile test edilmiş, sonrasında ise cinsiyet değişkenine göre Mann-Whitney U, yaş ve spor yapma yılı değişkenlerine göre ise Krusukal-Wallis H testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre bireysel spor veya takım sporları ile ilgilenen sporcuların zihinsel dayanıklılık düzeylerinin cinsiyet, yaş ve spor yapma yılına göre istatistiki açıdan anlamlı bir farklılık oluşturmadığı saptanmıştır. Örneklemdeki katılımcıların zihinsel dayanıklılık durumlarının sıra ortalama puanlarının farklılaşan oranlarda olduğu, buna karşın puanların aralarında çok fazla farklılıkların olmadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak bu araştırmada zihinsel dayanıklılığın cinsiyet, yaş ve spor yapma süre değişkenleri açısından birbirine benzer puanlarda gelişim gösterdiği görülmektedir. Sonuç olarak farklı spor dallarında fiziki ve taktik antrenmanlara destek olacak şekilde yapılan mental antrenmanlar mevcut araştırma sonuçlarıyla paralel bir şekilde planlanıp uygulanabilir.

Anahtar Kelimeler: Takım sporları, Bireysel Sporlar, Performans, zihinsel dayanıklılık

55-64


SPORCU VE SPORCU OLMAYAN ERKEK ÇOCUKLARDA OLGUNLAŞMAYA BAĞLI OLARAK ANAEROBİK PERFORMANS GELİŞİMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

ALPAY GÜVENÇ

ALPER ASLAN

CANER AÇIKADA

Özet: Bu araştırmanın amacı, 11-15 yaş arasındaki sporcu ve aktif spor yapmayan erkek çocuklarda anaerobik performans düzeyinin farklı olgunluk evreleri ve düzenli antrenman katılımına bağlı olarak incelenmesidir. Araştırmaya ortalama yaşları 12.96±1.43 yıl olan 75 sporcu (sporcu grup) ve 75 aktif spor yapmayan (kontrol grup) toplam 150 erkek çocuk gönüllü olarak katılmıştır. Sporcu grup en az bir yıl antrenman yaşına sahip, düzenli antrenman yapan takım sporcularından (Hentbol n=27; Futbol n=26; Voleybol n=22), kontrol grubu ise, daha önce düzenli antrenmana katılmamış erkek çocuklardan oluşmaktadır. Katılımcılar ayrıca Tanner evrelerine göre belirlenmiş beş farklı olgunluk düzeyi grubuna ayrılmışlardır. Vücut ağırlığı ve boy uzunluğu ölçümleriyle birlikte, vücut yağ yüzdesi ve yağsız vücut kütlesi uygun eşitliklerle değerlendirilmiştir. Anaerobik performans düzeyleri Wingate Anaerobik Testi ile belirlenmiştir. İstatistiksel analizlerde İki Yönlü Varyans Analizi (2×5) kullanılmış, ayrıca ilişki katsayıları hesaplanmıştır. Vücut ağırlığı ve yağsız vücut kütlesiyle kuvvetli pozitif ilişkili olan absolut anaerobik performans düzeyinin olgunlaşmayla birlikte anlamlı ölçüde arttığı belirlenmiştir (p<0.01). Gerek vücut ağırlığı gerekse yağsız vücut kütlesinden arındırılmış relatif anaerobik performans değerlerinin de ilerleyen olgunluk evreleri ile birlikte anlamlı ölçüde artış gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.01). Sporcu grubuna ilişkin absolut ve relatif anaerobik performans değerlerinin kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu ve faklılığın ilerleyen olgunluk evreleriyle birlikte bir miktar belirginleştiği gözlenmiştir. Ancak, tüm değişkenler için olgunluk etkisi (Tanner evreleri) ile antrenman etkisi (sporcu-kontrol grubu) arasındaki etkileşim anlamsızdır (p>0.05). Sonuç olarak, vücut ağırlığı ve yağsız vücut kütlesinden bağımsız olarak olgunlaşmayla birlikte anaerobik performanstaki artışın sürmesi, gelişimle birlikte iskelet kasındaki olası fonksiyonel ve metabolik değişimlerin de bu artışta etken olabileceğine işaret etmektedir

Anahtar Kelimeler: Olgunluk, Anaerobik performans, Antrenman

65-80


10 HAFTALIK CORE ANTRENMANIN 11-13 YAŞ ARASI KIZ YÜZÜCÜLERDE FİZİKSEL PERFORMANSA ETKİSİ

TÜRKER BIYIKLI

Özet: Araştırmada, 11-13 yaş grubu kız yüzücülere uygulatılan 10 haftalık core antrenmanın fiziksel performanslarına akut bir etkisi olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya, FMV Işık Spor Kulübünde yüzücü olan 40 sporcu gönüllü olarak katılım sağlamıştır. İki gruba (araştırma ve kontrol grubu) ayrılan sporcuların 20 m sürat, dikey sıçrama, mekik, sağ-sol kavrama, durarak uzun atlama, denge ve esneklik ölçümleri alınmıştır. Çalışmada toplanan veriler bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Ortalama (X), Standart sapma (ss) kullanılarak verilerin tanımlayıcı istatistiksel değerleri verilmiştir. 10 haftalık antrenman programı sonrasında deney ve kontrol grubu olarak ayrılan katılımcıların ön test ve son testler ile grup içi ve gruplar arasındaki farklılaşmalarını belirlemek için Paired-Samples t-test kullanılmıştır. Elde edilen bulgular % 95 güven aralığında ve %5 anlamlılık (.05) düzeyinde değerlendirilmiştir. 10 haftalık uygulanan core antrenman neticesinde katılımcıların sürat, dikey sıçrama, denge, mekik, sağ-sol el kavrama ve esneklik değerlerindeki istatiksel olarak anlamlı farklılıklar rapor edilmiştir. Sonuç olarak, ergenlik dönemi öncesi veya ergenlik döneminde yaşa göre uygun düzenlenerek uygulatılan core antrenman 11-13 yaş arası kız yüzücülerde fiziksel performansına katkı sağladığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Core, Yüzme, Fiziksel performans

81-91


GENÇ ATLETLERDE ANAEROBİK PERFORMANS DÜZEYİNİN FARKLI YAŞ VE BRANŞ GRUPLARINA GÖRE İNCELENMESİ

ALPAY GÜVENÇ

TAHİR HAZIR

ÜMİD KARLI

ALPER ASLAN

CANER AÇIKADA

Özet: Bu araştırmanın amacı, Atletizmin farklı branşlarında müsabık genç erkek ve kız sporcularda anaerobik performans düzeyinin farklı branş ve kronolojik yaş gruplarına bağlı olarak incelenmesidir. Araştırmaya, kronolojik yaşları 12-14 yıl arasında değişen 56 kız ve 11-16 yıl arasında değişen 63 erkek, toplam 119 atlet katılmıştır. Katılımcılar, kız ve erkekler ayrı olmak üzere, Atletizm’de ilgilendikleri branşlara göre iki farklı branş grubuna ve ayrıca üç farklı kronolojik yaş grubuna ayrılmışlardır. Branş gruplarında, Grup-1 orta-uzun mesafe koşucularını (n=32 erkek atlet; n=28 kız atlet), Grup-2 ise sprint, atma ve atlama branşlarını kapsamaktadır (n=31 erkek atlet; n=28 kız atlet). Yaş grupları ise, kızlarda 12, 13 ve 14 yaş, erkeklerde ise 11-12, 13-14 ve 15-16 yaş olarak yapılandırılmıştır. Vücut ağırlığı ve boy uzunluğu ölçümleriyle birlikte, vücut yağ yüzdesi ve yağsız vücut kütlesi uygun eşitlikler yardımıyla değerlendirilmiştir. Anaerobik performans Wingate Anaerobik Testi ile belirlenmiştir. İstatistiksel analizlerde İki Yönlü Varyans Analizi (2×3) kullanılmıştır. Sprint, atma ve atlama branşlarında müsabık atletlerden oluşan Grup-2’nin gerek absolut gerekse relatif anaerobik performans düzeyi ve yorgunluk indeksi değerlerinin orta-uzun mesafe koşuculardan oluşan Grup-1’den önemli derecede yüksek olduğu bulunmuştur (p<0.05). Erkek atletlerde absolut anaerobik güç ve kapasite değerlerinin yaşın ilerlemesiyle birlikte anlamlı ölçüde arttığı (p<0.01), ancak vücut ağırlığı ve yağsız vücut kütlesine oranlanmış relatif anaerobik performans değerlerinin yaşla birlikte önemli ölçüde değişmediği (p>0.05) belirlenmiştir. Bununla birlikte kız atletlerde, yaşın absolut ve relatif anaerobik performans düzeyine etkisi anlamsızdır (p>0.05). Sonuç olarak, genç Atletizm sporcularında anaerobik performans düzeyinin ilgilenilen branşa özgü olarak değiştiği belirlenmiştir. Bunun bir ölçüde yapılan antrenman türü ve müsabakaya bağlı bir değişkenlik olabileceği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler: Atletizm, Anaerobik performans, Branşlaşma, Yaş

92-108


13-16 YAŞ ARASI ALTYAPI FUTBOLCULARININ MÜSABAKA DÖNEMİNDEKİ DURUMLUK KAYGI DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

NURGÜL TEZCAN KARDAŞ

Özet: Bu çalışmada; 13-16 yaş arası altyapı futbolcularının müsabaka dönemindeki durumluk kaygı düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu Düzce ilinde altyapı liglerinde oynayan 13-16 yaş arası 320 erkek futbolcu oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formuna ilaveten Koç (2004) tarafından geliştirilen 5’li likert tipinde kurgulanmış ‘’Durumluk Kaygı Düzeyi Ölçeği’’kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 25 paket programından yararlanılmış ve veri analiz yöntemi olarak bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi testleri kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre katılımcıların durumluk kaygı düzeylerinde yaş, aile gelir durumu ve müsabaka öncesi sorumlu hissedilen kişi değişkenleri açısından anlamlı farklılık bulunmazken, müsabaka sonrası sorumlu hissedilen kişi açısından anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p=.014; p<.05). Araştırmanın neticesinde, sporcuların durumluk kaygı düzeylerini etkileyen faktörlerin farklı şekillerde kendini gösterdiği ve bu durumun çeşitli faktörlerden etkilendiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Kaygı, Futbol, Alt yapı, Müsabaka

109-117


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>